Bir senkron gibi calisiyor elketrikli süpürge.
Hos..zaten isi o.Ama dinlendiriyordu da.
Dur su pencereyi acaim.Cok toz kalkiyor.Kulakliklardan cok da alakasiz bir sarki cikinca düsünüyor insan..söyle mi böyle mi diye.?
Rüzgarda sürüklenecek yaprak degiliz tabii.
Him neydi o hanimin ismi?
Tamam.

SIMONE WEIL

Ben yasit iken ölmüs.
O yasa kadar düsündüklerinin binde birini düsünmemisimdir simdiye kadar.
Yürüdügü yollarda aradigi "o bir" di.
Niye kafami kurculuyor bu derken,Siyasi ve dogmatik'in birliginden süphe etmisligim olabilir mi?
Canim Simone...Henüz "Decration" mertebesine ulasamadim.Fazla süpheci oldugumdan mi acaba?
Belki dedigin gibi:..."insanin köküne dönmesi gerekiyor...bu kök törede,kültürde ve ya inancinda olabilir..."
Kendine yetecek kadar bir ev,ekip bicebilecek bir toprak..
Iyi de bu gereklilik diye nitelendirdigin, Marx kadar utopik.

Diger pencereyi de acayim.Daha fazla oksijene ihtiyac olabilir.
Bu arada süprüge isi bitmis... A ne cabuk?
Diger odada makale yazilmayi bekler iken,Biraz daha sürebilirdi senkronizm.