Düştüğüm kuyudan çıkamıyorum 1 yılı geçti... Eve kapalı olmak, kimseyle iletişim kurmamak... İnsanı içine çeken bir girdap gibi. Bir şeyi becersem dişimi kıracaktım oysa, Ama bunları yapmaya bu ara hiç gücüm kalmadı sanki. 12 saat uyumak, sürekli oyun oynamak... Sigara içip kahve höpürdetmek bile zevk vermiyor artık. Dışarıya çıkıyorum sokakların tadı yok... Ağızımın tadı, tuzu hiçbir şeyi yok... Yok diye diye, yok ettim sanırım içimdeki yaşama hevesini. Ne zaman düzelirim he günlük? Sence ne zaman? Bence hiç. Sanırım bu benim doğduğum günden beri cezam. Kimseden korkmaz çekinmezken, herkesten ürkmek... Nasıl oldu bunların hepsi... Bilmiyorum...
