Yaşam
Gözlerim deryada sevgiye hasret
Umutlar ham kaldı, kurudu dallar
Ruhumu hicranla örter esaret
Çıkmazlara çıktı, yürüdü yollar
Dağda ot sarardı, kurudu kökten
Rahmet tecellisi kesildi gökten
Ortalık kavrulup yanacak hepten
Buzlar buhar oldu şaşırdı kullar
Çıplak ayaklarla basarken yere
Hissetti yanmayı, batarken ter’e
Şaşırdı anane, ne yapsın töre
Sağdan sola kumar oynadı eller
Kor düştü gönül’ün derinliğine
Har düştü sabahın serinliğine
Yar düştü fikrimin erinliğine
Bunaldım üstüme esmiyor yeller
Saatler döndürür ömürden çarkı
Sonuca hükmetmez işlemin farkı
Mademki bakidir kubbede şarkı
Dolaşıp kördüğüm oluyor teller
Delilere döndü gülen çehreler
Harflere bölündü şuh kelimeler
Şahitlik yaptıkça “son” a cümleler
Boşluklara dolar nokta virgüller
Kısalmaz ve artmaz yazılan ömür
Kasılan gözleri nefretler bürür
Topal tilki gibi sekerek yürür
Vicdana kör bakar, lal olur diller
Doğruyu söylerken bilmeli özüm
Ok gibi gitmeli hedefe sözüm
Hedef tahtasında bulunan çözüm
Hüzün’e dolanıp kırmasın güller
Çekilir bilirim damardan kanım
Sorarlarsa işte ben de insanım
Her neyi arzular isterse canım
Ömrüme set çeker yıkmadan seller
24.04.2008
Necati ŞİMŞEK
Ankara