"Özellikle çalışan anne-babalar çocukların öğle uykularını uzatıp, eve geldikten sonra onlarla birlikte geçirecekleri zamanı artırabilmek için gece geç saatlere kadar uyumadıkları gözlenir. Çocuklar gecenin ortasında uykudan uyanıp anne-babasıyla oyun oynamak, onların yatağında uyumak isterler. Anne-babanın yanında kendini güvende hisseden çocuğun gece de bu güveni sürdürmek için aynı yatakta uyumak istemesi doğaldır. Hatta bu amaca yönelik olarak doğru olmadığı halde bazı korkular üretebilir. Karanlıktan, canavarlardan, hayaletlerden korktuğunu ifade edebilir. Ebeveyn olarak çocuğunun korkusunu dindirmek zorunluluğu ile genelde anne-babalar bu tuzağa düşüp çocuğun kendileriyle yatmasına izin verebilirler. Daha sonra bu bir alışkanlık olarak devam edebilir. Özellikle okul öncesi dönemde 3-4 yaşlarında korkulu rüyalar, kabuslar, gece ağlamaları ve sıçrayarak uyanmalar genelde her çocukta rastlanabilen durumlardır."