İŞTE BEN BUYUM...
Kelimeler her şeyi anlatır. Ama her şeyi yaşatmaz.. Bazen ben bile yabancı olurken kendime, sana nasıl anlatırım ki BENİ. Neşeliyim diyeceğim, belki suratsızlığıma denk geleceksin.. Espiriliyim diyeceğim, belki ağlamalarıma denk düşeceksin.. Özgürüm diyeceğim, belki tutsaklıklarımda yakalayacaksın beni.. Kendimi anlatıpta bir kalıba sığdırmak istemem düşüncelerimdeki, beni. Hani. ..yaşamadan bilemeyeceğin şeyler vardır ya, onlardan biriyim belki. Bazıları için herhangi biri, Bazılar için vazgeçilmez biri. Düşlediğim kadar insanım.. İnsan olduğum kadar hatalı. Hatalı olduğum kadar gerçeğin peşinde biriyim işte. Düzgün bir insannnn. Dürüst olduğun kadar dürüstlük, verebildiğin kadar sevgi, benden bu kadar... BİR MEKTUP GİBİDİR HAYAT... NE ELİNE KALEMİ ALIP YAZABİLİRSİN... NE DE YAZDIĞIN SATIRLARI GERİ SİLEBİLİRSİN...
YA KALEM OLUP YAZACAKSIN... YA MEKTUP OLUP YAZILACAKSIN... YA DA KAĞIT OLUP YIRTILIP ATILACAKSIN... HAYAT BU İŞTE...