Depozitosu içinde bir aşktı -belkide- lafta kalan sözler veriliyordu,
tutmayınca yerine yenisi konuluyordu.
Vitrin mankeni gibiydi insanlar.
Üzerlerindekiler değişiyordu ve fiyatlar hep azalıyordu mevsim sonu indirimlerine girildiğinde.
Resimleri biraz daha grileşiyordu...

Oysa ben eflatun olanları seviyordum küçük ama kalın puntoyla yazılı.
Kartpostallarda seni unutmadım yazılı...
Altını çiziyordum özlemlerin.
Oysa onu yollayacak ne cesaretim vardı,
ne de postaya verecek kelebek figürlü pulum.
Ne kadar belli etmiştik rengimizi sen pembe olsun istiyordun,
bense en makbulu eflatun olanlar diyordum...
Sen beyazları aldın,
bense siyahları...
Altını çizdik gidişlerin...