![]() |
Kıyamdaki Elif Zülfesinden dökülen iksiri içtiğim an, Anladım sevdasını kıyamdaki Elif’in Kaç bin melek Elif’çe kıyamdadır göklerde Kaç bin Elif koruyor, gökleri devrilmekten Bir Elif etrafında dönüyor cümle âlem Ve Elif’ler yazıyor, yaralı nice kalem Dağların hayalinde Elif’çe durmak vardır Kuşların aradığı Elif’in zülfesidir Serviler Eli f’çe bir teslimiyet içinde Eğilir rûzigârın mest eden huzurunda Balıklar deryalarda kayıp Elif’ler arar Dalgaların arzusu Elif’çe yükselmektir Mücerred Elif idi Mecnûn’un aradığı Elif’i sinesine batırıp yandı Leylâ Fuzûlî’nin gözünden akan yaş Elif oldu Elif Elif yükseldi gönüllerden vâveylâ Saf saf oldu şiirler huzurunda Elif ‘in Bâkî’nin musallâda son gördüğü Elif’di Sen ki Elif yazansın, boyunca güzel olan, Zülfesi zülfün gibi, sevdalar tutuşturan Bir kere “âh” yazanda, yıldızları yandıran, Cennette her hûrinin gıbta ile andığı Ve Elif ‘i yaratan Rabbimin nimetisin Seni kanlı sineme Elif diye çekeyim Bir “He” gibi kıvrılıp, seyretsem endamını Aşkta tıpkı ELİF gibidir isminde gizlidir ama okunmaz o olmadan da besmele sese gelmez o her şeyin içindedir hiç bir şeyde görünmez; Bırak ellerinden içmeyeyim bir bardak suyu.. Bırak gözlerinde sabahlamasın yüreğim.. Uzaklarda bana ait bir cümle ol yeter.. Unutma; Özlediğim kadar Sen’sin.. Sevdiğim kadar Ben’sin.. Alıntı |
| Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 05:13. |
Powered by vBulletin® Version 3.8.9 Copyright ©2000 - 2026, vBulletin Solutions, Inc.
Site kurucuları: Damla ve Meltem