Annem bana “mantık” öğretti:
“Eger o salıncaktan düsüp boynunu kırarsan, benimle birlikte aliverise gelemezsin!”
Annem bana “tıp” öğretti:
“Gözlerini sası yapmaktan vazgeçmezsen, öyle sası kalırlar, ona göre!"
Annem bana “ileriyi görme” yi öğretti:
“Türkçe dersinden kalırsan, ileride hiçbir zaman iyi bir isin olmaz.”
Annem bana “insanüstü algılama”yı ögretti:
“Kazagını giy; senin ne zaman üsüdügünü bilmiyor muyum sanıyorsun?”
Annem bana “genetik”i öğretti:
“Aynı baban gibisin; hık demis burnundan düsmüssün.”
Annem bana “iki zıt seyi aynı ayna yapma”yı öğretti:
“Ne diyorsun? Seninle konustugum zaman bana cevap ver!
Sana bir sey söyledigimde bana karsılık verme!”
Annem bana “mizah”ı öğretti:
“ O makasla parmagını kesersen, kosup benden yardım isteme.”
Annem bana “büyüme”yi öğretti:
“Sebze yemeğini yemezsen, hiçbir zaman büyüyemezsin.”
Annem bana “bekleme”yi ögretti:
“Biraz bekle sen. Baban eve gelsin, o zaman görürsün.”
Annem bana “bilgelik çagi” nı öğretti:
“Sen de benim yasima gel, o zaman anlarsın.”
Annem bana “gün görmeyi” öğretti:
"Eve gidince sen gününü görürsün.”
Ve annem bana “adalet”i öğretti;

“Bir gün senin de çocukların olacak ve insallah hepsi senin gibi olur da
o zaman benim neler çektigimi anlarsın.”

Murat CIFTKAYA