Bazen Öyle Bir Noktaya Geliyorum ki,

Bir Çok Şeyin Adını Koyamaz Oluyorum.

Dost, Düşman, Aşk, Öfkem ve Neşem Hepsi

Birbirine Karıştı.

Net Olan Bir Şey Var ki,

Kalbim Yumuşadıkça İnsanlar Daha Bir

Acımasızlaşıyor.

İşte Bu Yüzden Artık Kabuğum Daha Bir Sert.

Attığım Adımlar Ürkek ve Yavaş.

Hayallerim Sınırlı.

Kalbimin Anahtarı ise Sadece Samimiyet.

Gerisi de Allah’ a Emanet.