Kalbimde bir yolculuğa çıktım bugün, emin olmak istedim kendimden… Kendimle ilgili şüphelerimden arındıktan sonra her şeyimi toplayıp gelmeyi planladım sana… Yanıma çok şey almama gerek yoktu; bir yüreğin bir yüreğim yeterdi değil mi? Yetiyor…
Düşüncelerimden çıktım yola, çöp torbalarına doldurup çıkış kapısına bıraktım beni korkutan ne varsa… Şüphe çok yer kaplıyordu içimde, parçaladım… Beynimi kanatma pahasına şüphelerimi parçalayıp çöpe bıraktım onu da… Düşüncelerimden soluk boruma indim, verdiğin nefesle yaşıyorum hala… Ciğerlerimde de dudaklarıma bıraktığın nefes duruyor hala… Kalbimin kapısı kırılmış biliyor musun? Duvarları çatlaklarla dolu, pencereleri kırılmış etrafa saçılan cam parçaları da tam orta yerine saplanmış… Her şeye rağmen hızla kan pompalamaya devam ediyor, kalbini yalnız bırakmamak için… Biliyorum benimki durduğu gün seninki de duracak, yapamam…
Senin olduğun odayı aralıyorum sonra… Yazdığın yazılar, verdiğin sözler, ettiğin yeminler sapasağlam duruyor orada… Gülümsemeni saklamışım bir köşeye, umut olsun diye belki de kim bilir… Yatağın son topladığın haliyle duruyor, kimse dokunmadı… Anılarımıza bir göz gezdirdim, kötü olanları saklamamışım biliyor musun? Sanırım bir gün döneceğimi düşünerek engellerimi henüz gitmeden temizlemişim… Son kavga ettiğimiz odaya bakıyorum sonra, çok dağıtmışız ortalığı, damarlarımdan biri kopmuş… Çok sert çarpmışsın kapıyı her şey yerle bir olmuş… Yine de güzel hatırlanıyorsun buralarda, kime sorduysam kalbimde “Çok özledik” dedi sadece…
Uzun bir yolculuğa çıkmıştım ben, çok uzun bir yolculuk… Bir daha dönemeyeceğimi sandığım ve daha önce hiç denemediğim bir yoldu… Ardımda yazılar da bırakmamıştım bu defa, sadece gitmeye karar vermiş yola çıkmıştım… Çok yürüdüğümü, çok yol kat ettiğimi sanıyordum, meğer aynı yerde dönüp durmuşum ben, kalbinin etrafında… Dünya hızla güneşin etrafında dönerken ben de senin kalbinin etrafında geziniyormuşum, bazı bazı nefeslerinin hızlanmasının sebebi çok yaklaşmamdı sanırım…
Dünya döndü, mevsim değişti bak güneş var pencerende yine… Yağmurlar başlayacak birkaç gün sonra ardından gökkuşağı konacak camının önüne… Yanında durup gökkuşağının hikayesini anlatacağım sana bir defa daha, tıpkı ilk geldiğinde yaptığım gibi…
Dünya dönmeye devam ettikçe ayrılmayacak yolumuz bir daha… Kaç kış geçerse geçsin üşümeyecek içim, uzaklaşmayacağım evimden buza dönmeyeceğim ve kaç yaz geçerse geçsin çekmeyeceğim ellerimi ellerinden terlese bile…
Döndüm sana bir defa daha ve sanırım son defa,
Kulağına mutluluğu fısıldarcasına…