Paris Büyük Elçisi Ali Fethi Beyin Büyükdere’deki yalısında kendisini görmeğe gelen halka söylenmiştir:



Benim için zahmet ediyorsunuz. Bundan utanıyorum. Beni görmek demek, mutlaka yüzümü görmek değildir. Benim düşüncelerimi, benim duygularımı anlıyorsanız ve hissediyorsanız bu yeterlidir. Ankara’dan buraya gelmeden önce duydum ki, hakkımda “hastadır, eli ayağı tutmuyor, ölüme mahkûmdur” demişler.



İşte karşınızdayım, sağlıklıyım, elim ayağım tutuyor. Kendi gözlerinizle görüyorsunuz ki, sapasağlamım. Kuvvetim yerindedir. Siz bu akşam benim karşımda milletin bir kitlesi, bir temsilcisisiniz. Size konuşurken bütün millete sesimi duyuracağıma inanıyorum. Duydunuz ve duyurunuz. Sizin yararınız için sağlığını, ömrünü adayan ve harcayan adam sağlıklıdır ve sizin için çalışacaktır. O sizin için yaşıyor. Benim kuvvetim, benim size olan sevgim ve sizin bana olan sevginizdir. Bu millet, bu memleket yeni rejim üzerinde dünyanın en kabul edilir bir varlığı olacaktır. Ben bunu kendi gözlerimle görmeden ölmeyeceğim.



Hâkimiyet-i Milliye: 10.08.1929