Emeğin Başkenti

Siyah akar Zonguldağın deresi

Yüz karası değil, kömür karası

Böyle kazanılır ekmek parası

Masmavi gökyüzünün, denizin sularında can bulduğu,yemyeşil bir örtünün arasına gizlenmiş bir şehirdir ZONGULDAK.

Hırçın tabiatı insanına pek yansımamış,sessiz, sakin asude bir yaşamın sürdüğü Karadenizin incisi ZONGULDAK.

Emeğin başkenti diye anılan Zonguldak'ın,kömür işletmeciliği ile ülkenin kömür ihtiyacının büyük bir bölümünü kendi başına sağlamış olması işçi potansiyelini arttırmış, haliyle bu durum uzun yıllar göç alan şehrin ,metropolitan bir şehre dönüşmesine ve kendi öz benliğini kaybetmiş bir şehir haline gelmesine sebep olmuştur .Ülkenin dört bir yanından çalışmak için gelen işçiler, şehrin siluetine yeni anlamlar kazandırmıştır.Merkez nüfusuna kendi yerli halkının hakim olamadığı bu şehir için Türkiye’nin Almanya’sı tabiri de uygun görülmüştür.

O dönemler bu güzel şehir artık gücün ,paranın,simgesi haline gelmiştir. Bu durum,Tarihin en büyük haykırışlarından biri olan madenci direnişinin 1992 yılında binlerce insanın sokaklara dökülmesiyle son bulmuştur.Özal hükümeti döneminde Genel Maden-İş Sendikası Başkanı Rahmetli Şemsi Denizer’in öncülüğünü yaptığı bu direnişin faturası,Zonguldak halkına çok ağır ödetilmiş ve 60bin işçinin çalıştığı kurum bu günlerde 10bin işçinin çalıştığı bir kurum haline getirilmiştir. “Özal ocağa Semra Kucağa” sloganları Zonguldak’ın kaderini kökten değiştirmiştir.

Madencilik , Kaderi olan Zonguldak insanı,Osmanlı döneminde MÜKELLEF AMELE nizamnamesi ile çalışmaya mecbur bırakılmıştır. Ayrıca Cumhuriyet yıllarında İsmet İnönü’n almış olduğu MÜKELLEFİYET kararı ile işçilerin, askerliklerini bile bu maden ocaklarında ifa etmelerinin, nasıl çalışmaya mecbur bırakıldıklarının izahıdır. Bu durum babalarını ocaklarda kaybeden gençlerin yine bu ocaklarda çalışmak istemesinin ,hatta gençlerin işe alınma aşamasında babalarının maden şehidi olması nedeniyle işe alınmada öncelik haklarının olduğunu savunmaları bu mesleğin nasıl bir KADER haline geldiğinin en büyük kanıtıdır.Bu doğrultuda madenci ölümlerini Kader olarak nitelendiren Başbakana sitemimiz doruk noktadır!

Emeğin Başkenti olan Zonguldak artık can çekişiyor.Ekmek parası için yerin metrelerce altında çalışan işçilerin ayakta tuttuğu ekonomi,siyasi yaptırımlar yüzünden çökme noktasında.Hırçın tabiatı yatırım için tüm girişimleri engelliyor,kendine ait kavrulacak yağı olmayan şehir, günden güne Türkiye’nin en büyük köyü haline geliyor.

ogZ

2011/aralık