YALNIZLIĞIN HİKAYESİ
Bu yalnızlığın hikayesi benim yalnızlığımın
Sen gidince tek kalmanın
Umutsuzluğa mahkum olmanın
Biten bir sevdanın çaresizliğine ağlamanın hikayesi bu
Hüzünlerin tarifi şiirlerde anlatılmıyor
İnsan hüzünlenince gözler ağlıyor
Hatıralarla yaşanmıyor
Boş vagonlarda sensizliğe yol almanın serüveni bu
Kurumuş bir yaprağa dönünce insan rüzgar kucak açıyor
Ordan oraya savuruyor
Güllerin açmadığı
sevda türkülerinin söylenmediği diyarlara bırakıyor
Bu biten bir sevdanın hikayesi
Benim sevdamın
Severken aldatılmanın yok sayılmanın
Bir kenara atılmanın
İhanetin ve sadakatsizliğin yürek acısı bu
Bu benim hikayem hüzünlerle dolu
Yüreğim yorgun gözlerim buğulu
Güller üzgün ben sevdaya küskün
Yazdığım son şiirdi bu
MURAT GÜNEŞ