YALNIZLIĞIN HİKAYESİ

Bu yalnızlığın hikayesi benim yalnızlığımın
Sen gidince tek kalmanın
Umutsuzluğa mahkum olmanın
Biten bir sevdanın çaresizliğine ağlamanın hikayesi bu

Hüzünlerin tarifi şiirlerde anlatılmıyor
İnsan hüzünlenince gözler ağlıyor
Hatıralarla yaşanmıyor
Boş vagonlarda sensizliğe yol almanın serüveni bu

Kurumuş bir yaprağa dönünce insan rüzgar kucak açıyor
Ordan oraya savuruyor
Güllerin açmadığı
sevda türkülerinin söylenmediği diyarlara bırakıyor

Bu biten bir sevdanın hikayesi
Benim sevdamın
Severken aldatılmanın yok sayılmanın
Bir kenara atılmanın
İhanetin ve sadakatsizliğin yürek acısı bu

Bu benim hikayem hüzünlerle dolu
Yüreğim yorgun gözlerim buğulu
Güller üzgün ben sevdaya küskün
Yazdığım son şiirdi bu


MURAT GÜNEŞ