ZAMAN

Zaman durmadan geçiyor
Mekanlar sürekli değişiyor
Geçmişte yapılan ne varsa anlamını birer birer yitiriyor

İnsan yaşlandıkça yüzündeki kırışıklıklar artıyor
Mutluluk kadar üzüntüyü de yaşıyor
Zaman acımıyor kimseye
İnsan sevdiklerini birer birer kaybediyor

Şimdi insan ne olmak ister
Zamanı geriye alsak ne yapmak ister

Keşke çocuk olsak
Eskisi gibi sokaklarda koştursak
Kirletsek üzerimizi tozlu topraklı yollarda
Keyfini çıkarsak oyunların
İçimizden geldiği gibi doyasıya oynasak


Hangimiz çocukken bisikleti bayır aşağı sürmedi
Yada kağıttan gemileri su birikintisinde yüzdürmedi
En büyük zevkte karşı mahalleyle maç etmekti
Yenince o sevince diyecek yok
Yenilince hangimiz bahaneler üretmedi

Zaman geçti biz hep büyüdük
Ne çocukluğumuz kaldı
Nede bizi azarlayan annemiz
Maç ettiğimiz tozlu yollara taş binalar dikildi
Yok olup gitti eski mekanlar
Çekilen resimlerde olmasa unutulup giderdi geçmişimiz


MURAT GÜNEŞ