Sus” dedin sustum …
Oysa Dilimin ucunda öyle çok kelime vardı ki …
Yuttum ….
Kendi cümlelerimde boğdun ,
Ne yapsanda bendeki “sen” ‘i yok edemezsin “Sen” ‘i öyle bir derine sakladım ki Sen bile ulaşamassın …
Bırak ! Dokunma ! İçimdeki mabedin öylece kalsın…
“Bırak” Diyorum! Daha fazla uğraşma “Sen” ‘i benden alamassın.
Canımı yaksın, ruhumu kanatsın, bırak “sen” ‘i, bende kalsın.
İçimdeki “sen”‘i sen bile yıkamassın…
Bırak ! Dokunma ! Dokundukça derine batarsın
Hançerlerini sapla en derine
Ne farkeder,
İçimdeki ”seni” benden alamazsın…