Sus” dedin sustum …

Oysa Dilimin ucunda öyle çok kelime vardı ki …

Yuttum ….

Kendi cümlelerimde boğdun ,

Ne yapsanda bendeki “sen” ‘i yok edemezsin “Sen” ‘i öyle bir derine sakladım ki Sen bile ulaşamassın …

Bırak ! Dokunma ! İçimdeki mabedin öylece kalsın…

“Bırak” Diyorum! Daha fazla uğraşma “Sen” ‘i benden alamassın.

Canımı yaksın, ruhumu kanatsın, bırak “sen” ‘i, bende kalsın.

İçimdeki “sen”‘i sen bile yıkamassın…

Bırak ! Dokunma ! Dokundukça derine batarsın

Hançerlerini sapla en derine

Ne farkeder,

İçimdeki ”seni” benden alamazsın…