Maliki mezhebi veya Malikilik, Ehlisünnet içinde bir fıkıh (İslam hukuku) mezhebidir. Adını kurucusu olan İmam Malik'ten alır.

Mâlik bin Enes, büyük müçtehit ve hadisçidir. Tam adı Ebu Abdillah Mâlik bin Enes’tir. 712 (Hicri 93) yılında Medine'de doğmuş, 795 (Hicri 179) yılında aynı yerde ölmüştür.

İmam Malik'in kendi usulüne göre şer'i delillerden çıkardığı hükümlere ve gösterdiği yola Maliki Mezhebi denir. Ehl-i sünnet itikadında olan Müslümanlardan, amellerini yani ibadet ve işlerini, bu mezhebin hükümlerine uyarak yapanlara Maliki denir. Maliki mezhebi daha çok Kuzey Afrika'da yaygındır. İspanya Müslümanların hakimiyetindeyken Malikilerin merkezi konumundaydı.

Zaman içerisinde İmam-ı Malik'in talebeleri, onun rivayet ettikleri hadisleri ve görüşleri toplayarak benimsemiş ve sistemleştirmiştir. O'nun talebeleri de karşılaştıkları meselelerde onun metoduna uygun şekilde fetva verdiler. Böylece maliki mezhebi ortaya çıktı.