Seversin sandım yanıldım.
Bir insan kaç kere kaybeder hayatta.
Ben o kadar çok kaybettim ki bu küçükken de vardı hep oyuncaklarımı kaybederdim.
Eve gelince ağlardım. Yada sokakta oyun oynardık arkadaşlarla. Yenilirdim ağlardım hep ağlamakla geçti ömrüm. Büyüdüm canımı yaktılar yine üzülen ben oldum.
Küçükken dizlerim kanardı annem hemen pansuman yapardı geçerdi şimdi bir adam gidiyor kalbim kanıyor annem bu sefer neden pansuman yapmıyorsun neden yaralarımı öpmüyorsun? Hayatta anneniz bile bir şey yapamıyorsa kalp kırıklığınıza hayat çok zor.