Ben artık gücümü,umutlarımı,sevgimi kaybettim inanır mısın bilmiyorum ama nefretimi bile kaybettim elimde elle tutulacak bir şey kalmadı. Hepsini uğrunuza harcadım değer vermenin ne demek olduğunu anlamayanlar. Evet siz bana bunu neden yaptınız neden beni aylarca ağlattınız?
Küçükken bile bu kadar üzülüp ağladığımı hatırlamıyorum. Herşey büyüyünce başlıyor.
“Büyüme sakın “derlerdi de hep boşverirdim büyümek isterdim. Aslında BÜYÜMESEYDİM böyle canım yanmazdı. Arkamdan kimse bıçaklamazdı. Kimse gitmezdi benden. Hiç kimse zarar veremezdi küçük mutluluğuma.
Ama BÜYÜDÜM ve her gün bir taneniz arkasını dönüp gitti biriniz sırtımdan vurdu biriniz kalbimden defalarca ama defalarca bıçakladı.
Ben ne yaptım da bunları yaşadım. Benim DUA ETmekten başka niyetim yoktu ki.
Giderken bile Yolları Açık Olsun diye DUA ETTİM. Ama siz kuyu kazdınız arkamdan. Yüzüme gülüp arkamdan konuştunuz. Vicdanınız rahat mı ? Rahatsa söyleyin artık yazmayayım artık kusmayayım içimi satırlara.
Ben yoruldum annem uzat ellerini hadi.
Sen bari tut elimden bırakma hiç.
Dizine yatayım saçlarımı okşa annem.
Sadece sen SEV BENİ o bana yeter.