Her gün bir olay yaşamaktan yoruldum baba. Herkes beni kırmak için çabalıyor. Kırılıyorum baba. Biliyorum kimse senin kadar sevmeyecek beni. Herkes mi gider baba? Evet herkes gider sen gitme lütfen. Herkes gider baba hatta öyle bir gider ki dur bile diyemezsin. Sadece gidişlerini izlersin. Neden böyle baba? Neden acı çekiyorum neden kırılıyorum ben? Niye bu kadar acımasız çevremdeki insanlar baba? Der misin onlara “Meleğimi kırmayın,onun kalbi zaten kırıldı etraftakilere. Bir de siz kırmayın “ diye. Böyle desen baba onlara inanırlar mı bana yoksa tekrardan kırılır mıyım onlar tarafından? Bazen onlardan nefret ediyorum baba. Onlardan nefret etmek için o kadar çok nedenim var ki. Başta yalan söylemeleri. Onlar yalanı sevmediğimi bilmiyor baba. Hiç bir zaman da bilmeyecekler. Hiç bir zaman.