‘Kime benzedi bu çocuk!’

Tabi ki size... Bir çocukta gelişen davranış ve duygularda anne babaların önemli bir payı olduğunu belirten Psikolog Levent Erdem, “Kime benzedi bu çocuk?” tartışmasına nokta koyuyor ve “Armut dibine düşer.” diyor.

Her anne baba çocuklarının, zeki, güçlü, başarılı, yaratıcı, hayata karşı sorumluluklarını bilen, problemler karşısında dirençli olan, yetenekli birer birey olmasını istiyor. Kısacası her konuda en iyisi olmaları konusundaki bu beklentileri onları en iyi okullara ve kurslara göndermeleriyle karşımıza çıkıyor. Peki bu yeterli mi? Çocuklarından bekledikleri bu ‘olağanüstü’ özellikler anne babalarda ne kadar mevcut? Ebeveynlerinin istediği gibi bir forma dönüşmeyen bu çocuk kime benzedi peki?
Psikolog Levent Erdem “Ailelerin çocuk yetiştirme sırasında dikkat etmedikleri bir konu var. Kendi davranışları. Yani anne-baba olarak nasıl yaşadıkları.” derken anne babaların çocuklarındaki beğendikleri ve beğenmedikleri pek çok davranışı aslında kendilerinin de yaptığını, çocuklardaki davranış değişikliği için önce kendilerinin davranışlarını alıcı gözle değerlendirmeleri gerektiğini söyledi. “Özellikle okul öncesinde ve okul yılları sırasında, çocuk henüz aile bireylerine oldukça duyarlıdır ve onlardan etkilenir. Yani çocuğun evde aile bireyleri ile geçirdiği zaman aynı zamanda aileden ve özellikle anne babadan çok etkilendiği dönemdir. Her ne kadar anne baba bunun farkında olmasa da çocuk ciddi bir etki altındadır. Bu dönemlerde, çocuğun zihinsel yetenekleri bir yetişkin kadar henüz gelişmemiş olduğundan neden-sonuç ilişkilerini henüz yetişkinler kadar anlayamayacak ve kuramayacaktır. Bu durumda, zihinsel düzeyde mantık yürütme anlama ilişkileri kadar, yakın çevresinde gördüklerinden etkilenecektir. Bir başka deyişle anne baba davranışlarını rol model alacaktır.”