Nasıl da inanmışım..Gözlerinde öyle hapsetmişim ki kendimi anlayamamışım..Seni seviyorum diyişlerini öyle sağır işitmişim ki sevgili.. Bilirsin tek çaresiz yanım sendin benim. Tek söz geçiremediğim yanım, sol yanımdın. Oysa tahmin etmiştim başlarda. Kalbinin başkası için çarptığını anlamıştım. Ah.. Ah keşke sormasaydım sana.. Sormasaydım da kandırmasaydın beni çocuk avutur gibi. Demeseydin bana '' sadece sen ! '' diye. Ah diyorum.. Keşke şu zavallı kalbime söz geçirebilseydim biraz. Ah benim aptal kafam.. Nasıl da aldanmışım ellerimi tutuşuna. Öyle güzeldi ki kokun, başımı döndürüyordu hatırla. Sen sadece benim için gönderilmiş bir melektin oysa. Biliyor musun ? Artık bana her '' seni seviyorum '' diyişinde içim acıyor. Artık bir mutluluk hissetmiyorum senden güzel şeyler duyduğumda. Ellerimi tuttuğunda gözlerine bakasım gelmiyor be sevgili. Başkasının hayalini yüzümde gören gözlere nasıl da kapılmışım deli gibi.. Dilin başka kalbin başka söylüyor sevgili. Ben sevenim, duyarım kalbinin sesini.. Kafamda artık tek bir soru var. Hayır, hayır.. Beni sevip sevmediğini, özleyip özlemediğini, düşünüp düşünmediğini, zerre kadar merak etmiyorum artık. Tek bir kelime.. Neden be sevgili ? Söyle neden kandırdın beni ? O sahte yüreğine çok mu ağır geldi bu sevgi ? Neden en başında söylemedin beni sevmediğini ? Kırmak istemedim deme sevgili.. Artık paramparçayım ben. Sevmeye çalıştım deme sevgili, daha fazla yalan söyleme. Biliyor musun ? İnan kızmıyorum sana. Sayıp sövmüyorum geceleri yada içip içip başkalarına anlatmıyorum seni. Kendi içimde yaşıyorum bu sevgiyi. Her nefes aldığımda nasıl batıp kanattığını bilemezsin sen. Ama için rahat olsun sevgili.. Bak herşeye rağmen hala vazgeçemiyorum senden. Hani sana hep derdim ya ilkim de sensin sonum da.. İlkim olmayı başarmıştın ama gerçek sonum sen oldun sevgili. Sana söylediğim hiç bir şey yalan değildi. Ölene kadar seveceğim seni. Ama, ama gitmeden son kez söyle sevgili. Neden kandırdın beni ?