Ey benim yağan her yağmurda içime dolan titrek hüznüm , Azgın dalgaların falezlere dokunmasını seven yanım .
Sen ben olmayan ; ama hep benimle olan sen . Uyumayan günaydınım . Aydınlığın içinde ki karanlık tarafım . Yüzümde ki çizgilerin içinde saklı küçük , hıçkıran çocuk . Seni hep bana benzetiyorum . Sen o sun . Aslında hep olmak istediğim ; ancak hep olmaktan korktuğum bensin . Sen içimde ki öteki ..
Sen yeryüzüne ait olmayan . Gizemle inşa edilmiş diğer ben . Diğer yarım , insanların içinde olmaktan hep kaçan …
Sen hiç , içimde ki öteki olmanın dışına çıkamadın . Sen yalnızca şiirlerimde bahsettiğim sessiz ünlemsin . Dünya’ya haykırmaya cüret edemediğim .
Tüm hayallerimin içindesin , sorgusuz , zamansız . Belirsiz ve tozlu bir takvim yaprağısın , hiç kutlayamadığım doğum günüm sonra …
Var olmanın şehvetini benimle yaşamayan , var olmanın yükünü yalnızca benim omuzlarıma bırakan sen . Tanrı’ya kavuştuğum an soluğum olacaksın . Yüceleceksin . İçimde ki öteki …
Zamansızımsın , yüreğimde ki sızım .
Her geri dönüş yolculuğumda ki kaldırım taşlarısın , geçtiğim köşe başlarında .

Sen …
Meğer her şey senmişsin , sen her şeyimmişsin ,
Meğer sen benmişsin , ben de içinde ki öteki …
Meğer sen benmişsin , bende sana bahşedilen çamur …
Ben yeryüzüyüm , sense ondan bir parçasın bana .
Ben burada kalacağım , topraktım toprak olacağım . Sen hep arzuladığın şeye , Tanrı’ya kavuşurken . Giderken tüm acılarını bana bırak . Tüm yarım kalmışlıkları , tüm kırılganlıkları ve sahipsiz kalan onca sevdayı .

Sevaplarınla git , senin tüm vebalin benim …

Yalnızca söyle bana ruhum ;
Hangimiz gerçek , hangimiz yalan . Kimdi serin bir akarsuda balık tutan . Kimindi yanaklarımdan süzülen gözyaşları . Hangimize aitti bu asillik .
Sen misin gerçek yoksa ben miyim yalan …

Sevaplarınla git , senin tüm vebalin benim...

Gülfem'ce ...