Derin Zaman


Ben senin sınırlı gövden ile
beni sonsuz sarmanı diledim.
Uykum seninle kışın kolları arasında
devrilerek dönerek tamamlansın
içimde kuzeyin kuşları sussun istedim.
Kışı ve kışın kalbimde ağırlaşan meyvesini
çiy düşmüş soğumuş donmuş bir dili
hatırlamak için
beni büyüleyen o kimyanın boşluğunda
durup yalvardım:
Beni bu siyah boşluğun içine bırakma
derin bir zaman istedim senden ama
bana onu verme! Ne kışa ne yaza uygun
kalbim çatlat aramızdaki donmuş dili
yokluğunun sebebini anlatamadım kendime
yokluğun ne vakittir karlı bir tepe gibi
içimde.


Ayağa kalk yaklaş dilini döndür ağzında
de ki:
Ben onunla denizin dövdüğü dilsizzz
taşlar üstünde sustuydum.