Yitirdim umutlarımı
Topladım gözyaşlarımı bir kenara
Elimde bir avuç göz yaşım var senden sonra

Kollarımda ise yolsun,
Ne anlamı var yaşamanın
Şimdi gözlerimde yaş elimde kalemim
Kalemimin ucunda ise sensizliğin adresi

Sensizliği anlatmakta kalemler yetersiz
Cümleler ise manasız kalır
Yanımda yoksun ya elimde bir avuç gözyaşım var
Yüreğimde de tükenmiş umutlarım
Ama üzgün ama perişan…
Önceden yoktun şimdide yoksun
Alışmak güç, alışmak ölüm olacak…