İsyan

sana karşı tek bir isyanım vardı
onuda bakışlarımda yaktım!

şimdi küllerin göbeğinde
doğum için ölüm

savrul
yık kelimeleri üstüme
canım yanar mı?
sandın!

ceset kusan toprakların
altından kaç kere ayaklandım
baksana yürek çizgime bulaşan çamurlar
güneşin gölgesinde demlenmede

onlar gibi bir gün seni de
parçalayıp atarım
yine de yazdıklarıma bakıp aldanma
isyanımı
söndürecek tek bir kelime için
şiirimi de yakmaya hazırım...