Erciyes dağından Konya’ya doğru,
Karları taşırım bir rüzgâr olsam.
Her sabah yolumu beklerken Ağrı,
Yollara düşerim bir rüzgâr olsam.



Marmara üstünden semaya çıkar,
Soma’dan geçerken yaşımı döker,
İstanbul denilen güzele bakar,
Hüznümü boşarım bir rüzgâr olsam.



Antalya ilinin bahçe bağları,
Üstünden çağırır Toros Dağları.
Zirveden zirveye aşıp çağları,
Mardin’de yaşarım bir rüzgâr olsam.



Türküler dinleyip Sivas ilinde,
Kükrerim Bolu’nun Çamlıbel’inde.
Kırşehir, Nevşehir, Bingöl yolunda,
Sevgiyle koşarım bir rüzgâr olsam.



İzmir’den dolaşıp Çanakkale’ye,
Uğrayıp dönerim Pamukkale’ye.
Bursa’dan geçerken düşüp çileye,
Yaramı deşerim bir rüzgâr olsam.



Sevgiyle el edip Azerbaycan’a,
Hüznümle eserim Van’dan Tatvan’a.
Yolumu çevirip Samsun’dan yana,
Dağları aşarım bir rüzgâr olsam.



Bu cennet vatanın toprağı taşı,
Üstünde gül açar gözümün yaşı.
Arayıp bulurum Hacı Bektaş’ı,
Tarihten taşarım bir rüzgâr olsam.



Tayfuna dönerek kandil’i yıkar,
Kandil’den başlayıp Erbil’i yakar,
Obama Barak’ın canını sıkar,
Sıktıkça coşarım bir rüzgâr olsam.



Yiğitler dolaşır kartal bakışlı,
Güzeller gülüşür keklik nakışlı,
Geçtiği yollara baharlı kışlı,
Laleler döşerim bir rüzgâr olsam.



Çiçekler sunarken vardığım uğrak,
Aşkım Anadolu kanadım bayrak,
Dergâha hizmetkâr, Yunus’a çırak,
Taptuk’la pişerim bir rüzgâr olsam.



Mehmet NACAR