Önüme düşen bakışlarımdan yakala beni..
Sana takılıp yırtılan bir yüreğin gönüllü hamalıyım…
Kesilince dünyanın sesi, yalnızlığım guruldar içimde,
Aklıma düşersin en beyaz halinle…

Senin bir ‘elveda’na kaç gecelik gözyaşı ‘merhaba’ları getirir?
Susma sözüne gül kaçmış yâr..!
Sensizliğin acısını hangi sevinçler bitirir?

Sana gelmek istiyorum ey yâr..!
Sen, meleklerin öpücükleri arasında nazlı nazlı uyurken,
Ankara Otogarına düşer ayaklarım bir gece vakti..
Sabah ezanına doğru ulaşırım caddelerin en gül kokulusuna…
Çalarsam kalbini, konuk olmak istersem yüreğine; korkma..
Aç gözlerini usulca..
En yakın mesafede, seninle duaya durmaya geldim..
Sen, minare karşısı evinizde duaya açınca ellerini,
Avuçlarına düşen gözlerinle yakala beni..!

Ve ben gözlerine selamet… Ve ben Allah’a emanet…
……….

Kadim Dolunay