Boş odalar;duvarlar yürür üstüme üstüme.
Viraneye dönmüş yüreğim;beklediğim cemre düş/tü mü-ne?.
Ellerimde paslı kelepçeler;sol y/anıma kurşun girdi Aşka b/ÖLDÜM!.
ACI denizinde kaybolup,kum olup savrulan ç/ÖLDÜM!.


Aşk'a susuyorum,bütün lisanlara sağırım.
Kolaya kaçmış zor gibi kendime ağırım!.
Başıma yıkılan bir dünya gibi yüreğine dağılırım.
Sen-Siz bir hayatta Sensizliğe katlanan kadarım!.


Gidiyorsun,gözlerde biriken yaş kadar çaresizce akan damlayım.
Ne matem ne feryat,bağrımı yırtmam,sessizce oturup sessizce AĞLARIM.
Ağlamamaya gayret eden sıktığım dişlerim arasından sızansın.
Yumruklarımda kalan yoklukların;haykırışlara tutulan yüreğime yarasın.


Harabelere mesken tutarımanlık karanlık geceler yağar.
B/itiyor güneş(l)e umutlareşertmek için acıları tan;ağar!.
Yağmalanmış yüreğimde damla damla kan süzülür birikir avuç içlerimde.
Zaman gözlerimde tükendi;ayrılıklar takvimde;soldu gül-ler bir[er] birer elimde.




Ardından kalan bir ben bir ıslak bakış.
Yoklukların adı neden hep kış?.
Sök/ün yüreğimi;liğme liğme parça parça et.
Gözlerimden yaş niyetine damlayan SEN,sensizliğe çek set.


Tut/un yüreğimi;hazan mevsiminin içine düşüyorum.
İki ara bir derede;Sensizlikte ben hep D/üşüyorum.
Yara almış umut(larım);kabuk bağlamaz,SOL YANIM AĞRIYOR!.
Bir zelzele ile yerle YEKSAN yüreğim ;Canım Yanıyor!.


Gönül hanemin kapısını Yalnızlığım arala(r).
Özlem(ler)in adını gelmeler(in) kara(lar).




B/ayılt-sana yüreğimi.


AŞK burnundan getirdi yalnızlığım-ın.