Ağlıyordu.....!
Çaresizliğin içinde kaybolmuştu..
Okey taşları gibi devriliyordu hayalleri...
Susmuştu deniz
Ay küsmüştü...
Artık rüzgar esmiyor
Saçlarını okşamıyordu.....
Yalnızlığı sırdaş,hüznü arkadaştı....
Ağlıyordu...!
Sadece o biliyordu ve
Kaleminden damlayan kan kırmızı mürekkebi,
Birde yağmur gibi dökülen harfleri....
Gözyaşları eşlik ediyordu kalemine....
Ağlıyordu....!
Sığdıramıyordu kağıtlara
Kar tanesinden soğuk,
Cehennem alevinden sıcak,
Buzdan keskin
Ve cam kadar şeffaf duygularını...
Sessizce haykırıyordu
Karanlık gecenin koynunda.....
Siyah renkleri
Kaybolan hayalleri
Ve birde yalnızlığı..