KELİMELERİM ÜŞÜYOR SENSİZ

Kimsesiz günaydınlar biriktiriyorum ceplerimde
Güneş bile ısrarla red ediyor doğmayı,
nefesin olmadan başlayan sabahlara
Gittiğin günden beri hep aynı buralar
Hala kumsalda ayak izlerin...
Havalar soğudu
Yağmurlar ha yağdı ha yağacak
Bulutlar can çekişiyor benim gibi

Şiir de yazamıyorum nice zamandır
Kelimelerim bile üşüyor sensiz

Ben mi ?
Beni hiç sorma...
Yüzlerce hüzün sığıyor satır aralarıma
Ve kim bilir kaç bahar son vurgununu yiyor gözlerimde, telaşlı adımlarıyla

Göz yaşlarımı hep gecelerin koynunda saklıyorum
Yokluğunda ağladığımı kimseler bilmesin diye

Çabuk gel olur mu
Çabuk gel
Kumral bir sevdanın ardından ,öksüz çocuklar gibi
Mahzun ve zamansız el sallatma bana.

Gamzelim