Şimdi odana doğru yürüdüğümde, koridor daralıyor. O küçücük oda, boşluğunla büyük gözüküyor. Boş, ama koskocaman... Kapıdan attığım ilk adımla yıkılıyor duvarlar. Sonra, yatağına atıyorum kendimi. Senin kokunu alıyorum. Çarşaftan, yastıktan, her şeyden. Bir anda her şey sen kokuyor. Gözlerimden süzülen birkaç damla gözyaşı ıslatıyor yastığını. Sen gittin gideli, bir başka bakıyorum ben. Hüzün akıyor gözlerimden, kalbim duruyor sanki. İşte ben şimdi sensiz, yalnız hissediyorum. Kulaklarımda senin sesin yankılanıyor: “yalnız kalmana izin veririm, ama yalnız hissetmene asla.” Hani değer vermek insana acı vermezdi Seni özlemek cezaların en büyüğü ise eğer, benim cehennemde yanmam müstahak. Sana sarılamamak, seninle gülememek benim müebbet cezam olur o halde. Söyleyemedim doya doya seni ne kadar çok sevdiğimi, bu muydu günahım yoksa Sessizliğin erdemini senden öğrendim ben, Abiciğim. Sessizliğin en güçlü zırh olduğunu gösterdin bana. Susmak haksız olduğunu değil, konuşmanın anlamsız olduğunu bana sen söyledin. Şimdi ben susuyorum ya anlamazlar diye dimi Şimdi sen susuyorsun ya sevgi nedir bilmediğin için mi Burada atan şu küçük yürek, her dakika senin dönmeni bekleyecek işte. Sen benim umudumsun, asker.
6Beğeniler
Penia.
Cevap: Asker Mesajları 
Normal
