Okazaki parçaları (fragmanları ya da fragmentleri), DNA ikileşmesi sırasında nispeten kısa ve parçalar halinde bulunan zincirlere denir.

DNA'nın ikileşmesi işleminin parçalı olarak gerçekleştiğini 1968 yılında Reiji Okazaki, Tsuneko Okazaki ve onların Escherichia colinin bakteriyofaj DNA'sı üzerinde çalışan meslektaşları bulmuşlardır.
DNA ikileşmesinde, eşleşen sarmalların birisi 5'-3' yönünde yer alırken diğeri 3'-5' yönünde yer alır. Bu sebeple DNA polimeraz enzimi iki sarmalda birden ilerlerken 5'-3' yönündekini, okuma yönü doğrultusunda gittiği için daha kolay ve kesintisiz olarak kopyalarken; 3'-5' yönündekini ufak parçalar halinde kopyalayıp sonradan birleştirir. İlk önce kesik halde bulunan ve daha sonradan birleştirilen bu ufak parçalara "Okazaki parçaları" denilir