Kokaini kim buldu

Koka ağacının (Ereythroxylon coca) yapraklarından
elde edilen ve alışkanlık husule getiren bir uyuşturucu. Koka ağacının esas memleketi Şili Peru ve
Bolivya’dır. Fakat şimdi diğer birçok ülkede de yetiştirilmektedir.
Uzun yıllar önce bazı Güney Amerika yerlileri açlığın etkisini atmak ve zihnî faaliyeti hızlandırmak
maksadıyla koka yapraklarını çiğneyerek kokain alırlardı. 1859 yılında Avusturyalı araştırmacı K.Von
Scherzer koka yapraklarını Avrupa’ya getirdi.
Birçok araştırmacı da kokaini izole ederek dil üzerindeki etkisini izah ettiler. 1884 yılında kokainin
uyuşturucu etkisi açıklandı. Nihayet 1902 yılında Almanya’da uyuşturucu olarak sentez edildi.
Etkileri: Kokain sinirleri tesirsiz hale getirir ve uygulandığı bölgede uyuşturma yapar. Düşük dozlarla
kana geçtiğinde bir zindelik ve zevk hissi verir. Bu durum bazı kimseleri uyuşturucu alışkanlığına
sürükler. Bu kimseler enjeksiyon ve burna çekmek suretiyle keyif verici olarak kullanırlar. Kokain keza
bir hücre öldürücü olup bir bölgede uzun bir süre kalırsa veya yüksek dozda alınırsa hücreleri öldürür.

1880 yılında Amerikalı Cerrah W. Halsted mevzî (lokal yerel) uyuşturucu olarak tıpta kullanmaya
başladı. Fakat deneme mahiyetinde kendisi ve asistanları da kullanınca uyuşturucu alışkanlığına
düştüler. Kokain şimdi tıpta pek kullanılmamaktadır. Ancak göz burun ve boğaz ameliyatlarında
kullanılsa da onun yerini tutan ve zehir etkisi bulunmayan başka uyuşturucular sentez edilmiştir.
Bunların başında procaine (Novocaien) gelir. Procain kokainden oldukça az toksik olup üstelik
alışkanlık da yapmaz.