Rüyada ödenen borç!
Hindistan’ın âlim ve velîlerinden “Ziyâeddin Nahşebî” hazretleri, bir gün şunu anlattı cemaatine:
Gayet fakir bir kimsenin acele “Beşyüz dirhem” paraya ihtiyacı olmuştu. Ama garipti zavallı, kimden istesin? Açtı ellerini, yalvardı Allaha. O gece Resulullahı gördü rüyada. Kendisine;
- Nişabur’da, Ebül Hasan adında zengin bir kimse var, buyurdular. Ona git, benden selâm söyle. İstediğin parayı versin!
Ve ilave ettiler:
- Rüyana inanmazsa; “Her gece yüz salevat okurdun, dün gece unuttun!” dersin kendisine.
Fakir, sabah uyanıp sevinçle koştu o zengine. Kapıyı çalıp arz etti:
- Efendim, Resulullahın selâmları var. Rüyada bana; “Ebül Hasan’a git, ihtiyacın olan parayı sana versin”, buyurdular.
Ebül Hasan;
- Aleyküm selaam! diyerek selâmı aldıysa da, bir “Acaba?!..” takıldı zihnine.
- Eee şeyy... İyi de, bu rüyaya nasıl inanayım ben?
Fakir hazırlıklıydı.
- Efendim, siz her gün Resulullah Efendimize beşyüz salevat okurken, dün gece unutmuşsunuz.
Ebül Hasan irkildi.
- Sen bunu nereden biliyorsun?
- Resulullah haber verdi.
Bunu duyunca, yerinden fırlayıp, secde-i şükre vardı hemen. Sonra kalkıp açtı para kesesini.
- Al, bu “beşyüz dirhem”, ihtiyacın için.
Sonra “bin dirhem” çıkardı.
- Bu da Resulullahın şerefine.

Bir mucize...
Asrı saadette bir hanımın oğlu dünyaya geldi. Ancak üç dört yaşına geldiği halde konuşamıyordu yavrucak.
“Dilsiz”di yâni.
N’apsın kadıncağız? Çocuğu kucakladığı gibi koştu Efendimize. Ağlayarak arz etti durumu. Efendimiz o çocuğu dizlerine oturttu. Başını okşayıp, sırtını sıvazladı.
Ve bir mucize:
Çocuk başladı konuşmaya. Hem de “bülbül” gibi. Annesi ne yapacağını bilemiyordu sevincinden.