Kucukken bir ugur bocegiyle oynuyordum.
Mustafa amcanin bisuru arabasi vardi.
Galerisi vardi cunku. Ben yerde yolun ortasindaki ugurbocegiyle oynarken o oyle ani geldi bocegi almaya calistim elime gelmedi kuvvetli bir sekilde biri beni cekti .
Kader abla.
Yani onun kizi.
O araba o bocegin tabiki ustunden gecti
Olusunu alip aglayarak gommustum.
Gecen gun onu gordum. Bizim dukkana geldi
Hatirladin mi dedi bana.
Hatirlamistim.
Belkide kader abla cekmemeliydi o masum ugur bocegiyle bende olmeliydim.
Ne zaman bir ugur bocegi gorsem tuhaf olurum.
Babamin adi ugur ya , benim yanimda diger adini soylerler.
Ugur bocekleri beni uzuyor.
Ne hikmetse deger verdigim insanlar hep ugur bocegi
Bense kader abla tarafindan kurtarilan kizim...