Merhaba Sevgili Kaybım ;
Elveda diyerek başlamak istedim hayata..
Hayatıma armağan olan sen ,habersizce gidişlerin sonucu oluşan ben …
Sakın bekletip ertelemeyin hiçbirşeyinizi gecikmeyin hayata yoksa o hayat alıp götürecek herşeyinizi ,zaman denilen o lanet aslında fırsat vermez yoluna girmesi için hiçbirşeye …

Bakalım neler yaşamışız nelere kulak asıp da yolumuza bakmamışız ..
Sebepsiz gidişlerin vardı senin ;
Yanılmışlıkların,habersizce kaçışların,beklenmedik zamanlarda ortaya çıkışların ve bensizliği sensizlik ile sorgulaman …
Sadece seninle olan yada olmayan şeyler ,yapamadıklarımız gelirdi aklıma yalnızca sen olmalıydın dediğim dakikalarda..
Sen ve ben mutluluğumuzu herşeye herkese inat yaşamalıydık bazı zamanlar da yalnızca senin için yazdıklarım geliyor aklıma ; doğru muydu yaşanılanlar halen bana gerçekdışı geliyor .Yine sessiz sedasız gidiyorsun ve karanlık hapis edicek ruhlarımızı,yalandan ibaret olan hayatların içinde yaşamaya devam edeceğiz ,sen gidecek miyim diye düşüncelerde boğulurken ben bunları söyledikten sonra gereken değil tam tersi olacak herşeyin …
Bir akşam yine gördüm seni ;
Boş bir bankta sessizce oturuyordun öyle dalmıştın ki ne gelenleri ne de gidenleri farkettin .Kendi kendine sesli bir şekilde gelişimi sorguluyordun ve ben sana anlatmazken sen yine habersizce gidişim ile gelişim de ne olacağını anlamaya çalışmaktan başka bir şey yapamıyordun.
- ‘’Şimdi ne yapmalıyım ? ‘’ düşüncesi çoktan sarmıştı bütün ruhunu ve düşüncelerin ile kavga ediyordun .
Yine yeniden Sen …