Kanatlarından ayrılınca Kanat'tılar baba

Hayat yordu beni baba kanadım kanatlarından ayrılınca
Kandım baba ,senin gibi sandım onları
Ben bakmaya kıyamadığınken senin
Onlar kırdılar çocuk yüreğimi
Kanatlarından ayrılınca,Kanat'tılar baba...

***
Yüzüm gibi hüznümde benzedi sana
Ben en çok sana sustum konuşarak
Sessizce bağırdım sana "sarıl bana geçsin baba !"
Omzunda sel olsam karışsam yüreğinin bildik toprağına
Belki onlar görmezdi beni baba
Bilemedim ben
Kanatlarından ayrılınca, Kanat'tılar baba...
***
Her sabah annemin o yorgun tatlı sesiyle değil
Çığlık çığlığa uyanır oldum uykularımdan
Yüreğim açıkta kaldı ondan belki baba
Tut çocuk kalan ellerimden
Ama öyle küskün bakma bana
Al eline kalemi...
Ellerinle yazdığın hikayeme...
Nolur bir son yaz artık...
Çünkü yorgun bedenim
Bilemedi.
Hiç
Kanatlarından ayrılınca , Kanat'tılar baba...

28.05.2014 /23.01

"Önce sen , sonra kanatlarından ayrılınca onlar beni Kanat'tılar baba...