Bir adamdan uyandım bu gece. Sesimi titreten sesinden düşerek. Öyle bir ses ki yüreğimdeki denizi hırçın dalgalarla coşturan. Şimdi çığlıklarıma yansıyor sessizliğim. Tebessümün eşiğinde bir omuza heba oldu yüreğim, yüreğim ki gözlerinin sessizliğinde..
"Ben yoruldum hayat, gelme üstüme
Diz çöktüm dünyanın, namert yüzüne"
Öyle çok yorgunum ki, sevmek bir yük yüreğime, sözcükler zehir dilime.. Kalbimde öyle acılar, öyle aldanışlar var ki üzerinden gelmeye çalıştıkça eziliyor altında.. Suskunluğa esir ediyor yüreğim beni...
Ve bu suskunluk ki sesimin bile kendini kaybetmesine sebep oluyor, uçurumun kenarında düşmeden durmak gibi öylesine zor ki..
Yüreğime akıttığım onca şeyin, beni parçalamasına göz yumarak yutmak her harfi. Oysa ki içimde söyleyebileceğim öyle çok sözler var boğazıma dizilen . .. İçerde kalması içimi yakar, dışarı çıkması ona keza...
"Gözümden, gönlümden, düşen düşene
Bu öksüz başıma gözdağı verme"
Sözcükler akın ederken yüreğime, susarak sevgimden bile pişman olmak.
"Ben yanıldım hayat, vurma yüzüme
Yol verdim sevdanın, en delisine"
Gönlüm dağlar kadar ağarırken, sevdam hala hasretini kamçılıyor, gözünden dökülen anılar bir biri ardına enkazlar oluşturuyor, içimi yakmak adına her şey var.. Ve en önemlisi de sevilmeyişinin verdiği o hüzün öylece gözümün kirpiğinde kalıyor. Ne düşüyor ne de elimle düşürüle bileniyor . Gözümde bir yara gibi kalıyor sana olan aldanışım.. Sonra kocaman bir aldanışa satılmış sevdam diyemiyorum ’ Konduramıyorum’..
Ne sevgiye yakışır bu aldatış ne de gözlere..
"O yüzden ömrümden giden gidene
Şu yalnız başımı eğdirme benim"
Sadece susuyorum... Harflere, sözcüklere, hayata..
"Ben pişmanım hayat, sorguya çekme
Dilersen infaz et, kar etmez dilime
Sözlerim ağırdır, dokunur kalbe
Şu susun ağzımı, açtırma benim"

5Beğeniler








Normal