zamanın birinde parmak kadar bi velet yaşarmış
arkadaşları bununla alay eder..üstüne otururlarmış..birgün okula kendi kadar bi çocuk kayıt olmuş ve bunun sınıfına gelmiş..bunlar çok sağlam kanka olmuşlar
ne zamanki arkadaşları parmak çocuğun üstüne oturmak isteseler kurşun asker hemen onun yerine geçer kendini feda edermiş..gel zaman git zaman yine yaramaz bi çocuk eline aldığı kibriti ateşlemiş eritmiş kurşunu kolye ucu yapmış..parmak çocuğun zulmü hiç bitmemiş