motosiklet sevdalıları

motosiklet sevdalısı olmak demek, sadece adrenalin tutkunluğundan kaynaklanan bir durum gibi algılansa da işin gerçeği sadece bu değil. aslında bu kişiler kendi aralarında birbirlerine motorcu derler. özellikle istanbul trafiğinde bulunan motorcular, başlı başına bir tarikat gibidirler. en azından bir kereliğine gözlem amacıyla aralarına girerseniz hoşunuza gidecek bir çok deneyim edineceksiniz. hemen her biri bu tarikatın iyilik meleği gibidirler.

bazen dört tekerli aracınızla giderken önünüzden makas yaparak geçen motorcular dikkatinizi çekebilir ve bu pek hoşunuza gitmeyebilir. ne yapıyor şu manyak, böyle sürüş mü olur diyebilirsiniz. fakat bilmelisiniz ki bu kıvrak hareketler mutlaka hız ve aksiyon merakı için değil, tehlikelerden kaçışın sonucunda yapılan manevralardır. buna bir de motorun trafikte dört tekerli araçlara nazaran daha pratik, ekonomik ve zaman kazandırmasını eklersek; motosikletlerin iş dünyası için büyük önem taşıdığı kanaatine varabiliriz.

istanbul yollarının güvenlik şeridi bütün araçlara yasak olmasına rağmen, motorcuların çektiği bir takım güvenlik çilesini çok iyi bilen istanbul polisi, onların güvenlik şeridini kullanmasına göz yumuyor ve hatta destekliyorlar. size bir hikayemi anlatayım. bir gün güvenlik şeridinde ilerlerken ambulansı görüp peşine takılmaya çalışan araba önüme kırmaya çalışıp beni sıkıştırmaya kalktı. bense hızımı kesmeden yoluma devam ettim ve o sürücü ambulansın peşine takılamadı. fakat nedense peşimden uzun uzun korna çalmaya devam etti. normalde trafikte bu tür didişmeler olmasın diye yolda ilerlemeyi super mario oynamaya benzeterek ilerlemeye çalışırım. fakat bu arkadaşımızın uzun kornası benim sinirlerimi fazla bozdu. frene basıp durdum ve geriye baktım. aracın içerisinden el kol hareketleri yapıyordu. araç güvenlik şeridinde. ondan başka hiç kimse yok o şeritte. herif aracın içerisinden bir takım hareketler yapınca filmlerde olduğu gibi usulca gel işareti yaptım. hatasını anlatıp güzel güzel yoluma devam etmeyi düşünüyordum. herif arabadan sopayla indi. ben motordan yine inmedim. normalde kasksız trafiğe çıkmayan ben, o gün şapkayla seyir halindeydim. geldi kafama iki tane vurdu. ya sopa güçsüzdü, ya da herif. hiçbir şey olmadı. mesleğim gereği silahlı dolaşıyorum. ben silahı çekip adama doğrultunca, onun yanındaki adam bir anda önüme atlayıp beni engellemeye çalıştı. o sırada sopalı adam arkalara kaçmaya başladı. çok iyi izledim, bir iki araç arkadaki resmi makam aracına beni şikayet etmeye gitti. aracın içerisinde tek başına bir asker vardı. görüntüden anladım ki sopalı adamın yardımına bir şey yapamayacağını söylüyordu. çünkü komutan şoförüydü ve muhtemelen komutanını almaya gidiyordu. bunun çok korktuğunu görünce silahı belime koydum ve gelmesi için el işareti ettim. zaten öyle bir şeyden ötürü adamı vuracak halim yoktu. neyse bu yanıma geldi ve sopayı elinden aldım. kendi dilimle bir şeyler anlatmaya başlayınca çok pişman oldu. sonra trafikteki diğer araçlarla kendi aracının durduğu yeri gösterince sanki kafasında ampul yandı. bir güzel anlaşıp her ikisini de araçlarına yolladım. tam kendi motoruma dönecektim ki birine çarptım. anam bir baktım izbandut gibi bir çocuk benim arkamda yakın korumam gibi bekliyor. meğer mevzuyu görmüş, kavga filan olursa benden önce dalacak heriflere. hatta karıştırıp bana bile iki yumruk sallayabilecek kadar gaza gelmişti. öylesine hazır kıta bekliyordu. ona da kendimce teşekkür ettim ve o da beni teselli etti. bu dayanışmayla ilgili ilk deneyimimdi ve o kadar hoşuma gitti ki anlatamam. o günden beri yolda motoru arıza bile vermiş olsa hepsinin yanında durup yardımcı olmaya çalışıyorum. bu inanılmaz güzel bir his. deneyin ve yaşayın. sonraları buna benzer çok şey yaşadım tabi. çok şükür kötü bir şey gelmedi başıma.

yoldan geçen bir kirpiyi kurtarmayı, yola düşmüş bir taşı kaldırmayı, karşıdan karşıya geçen tombik bir amcaya yardım etmek için gerekirse motoru trafiğin önüne kırıp durdurmayı, buna benzer aklınıza ne gelirse hemen hepsinin kahramanı olmayı çok seviyoruz. bizim de bir ailemiz, sevgilimiz, çocuğumuz, hobilerimiz, yani bir hayatımız var. lütfen bizi umursamazlıktan gelmeyin ve trafikte sıkıştırmaya çalışmayın. hep beraber yaşayalım ne var?