divina commedia

divina commedia. yani ilahi komedi. ne yazık ki diğer sosyal paylaşım sitelerinde olduğu gibi benim övgü dolu sözlerle bahsetmeyeceğim kitaptır. yazarı italyan dante. ünlü şair. kitapta malumunuz cennet, araf ve cehennemdeki ziyaretlerinden bahseder. birçok müslüman kitabın ismini duyduğunda ilahiyat ile dalga geçmesinin veya ilahiyata karşıt bir tavır sergilemesinin aksine bu başlıkta bir hiciv, mizah veya bidatları deşifre edici mana yattığını düşünür. fakat anlatılmak istenen kitabın isminin ta kendisinde saklı. işin üzücü kısmı bir takım müslümanların kitabı okuduktan sonra bile hala beğenebiliyor olmaları. bu noktada ise devreye kitabın dünya çapında şöhrete sahip olması giriyor. sanırım tüm dünya otoritelerinin beğeniyle bahsettiği kitabı eleştirme cesaretinden önce, gelebilecek tepkileri kaldıramama korkusu gün yüzüne çıkıyor. yani inanç bir yerden sonra bitiyor ve beşeri kaygılar vücut buluyor. peki ne yapmalıydık? basit bir örnek var elimizde. yazar bu kitapta hayali olarak cennet, araf ve cehennemi gezdiğini anlatır. kitap bu tasvirlerle doludur. dünyanın en büyük şairi diye geçinen adam, Peygamberi cehennemde gösterir, Selahattin Eyyubi'yi ise cennette. Bizim insanımız din karşıtı yapıtlara meraklıdır. Açık açık okuduğunun bile farkına varamayan müslüman, Peygamberi cehennemde gösteren Dante'ye, Eyyubi'de ne meziyet gördün ki cennete koydun diyemiyor. Dante aptal mı ki böyle bir şey yapsın? Bu çizgide yazarın amacı ile Eyyubi'nin hayatı araştırılmaya değmez mi?