Noise bir fotoğraftaki istenmeyen noktacıklardır. Film dünyasında buna grain adı verilirken dijital dünyada noise (gürültü) denmektedir. Sensörlerin kendisine düşen ışığı doğru analiz edememesi ile ilgili bir durumdur ve noise seviyesi yükseldikçe görüntü kalitesi düşer.

Günümüzde iyi makineler çok az noise üretmeleriyle ünlüdür. Buna karşılık daha düşük kalite makineler daha fazla gürültü üretirler ve görüntü kalitesini bozarlar. Bu noktacıklar özellikle açık renk alanlarda iyice çekilmezleşebilir.

Noise seviyesi muhtelif parametrelerle ilgilidir. Ortak noise problemleri yüksek ISO değerlerinde ve az ışıklı ortamlarda kendisini gösterir. Buna karşılık ortak olmayan noise problemleri de vardır ve makineden makineye farklılık gösterebilir.

Bazı makinelerin dijital algoritmaları noise seviyesini düşürecek şekilde gelişmişken bazıları değildir. Benzer şekilde bazı yüksek MP değerine sahip makinelerde CCD/CMOS’taki devreler kalitesizdir ve fazla noise üretir.

Bu durum devrelerin birbirine yakınlığı ile de ilgilidir. Nasıl işlemcilere daha fazla transistör sığdırdıkça daha fazla ısı sorunu ortaya çıkıyorsa CMOS ve CCD’lere de daha fazla piksel koymak daha çok noise üretmesini sağlamaktadır zira noise pikseller arası elektronik bir sorundur.

Bu sebeple kaliteli profesyonel cihazlar yüksek MP değerlerine sahip olmalarına rağmen ışık devrecikleri arasındaki mesafe daha fazladır ve sensörler birbirini daha az etkiler. Buna karşılık daha ucuz makinelerde sensörler daha sıkışık bir alana toplanır ve noise artar zira sensörler birbirine parazit yapar.

Pahalı makineler büyük sensörler kullanabilir. Büyük sensörler daha pahalı daha maliyetlidir ve makinenin ebatları da buna müsaittir. Oysa müşteri seviyesi cihazlar daha ufak sensör kullanır ve maliyetten kurtarmaya çalışır. Kaldı ki giriş seviyesi cihazlar genelde ufaktır ve bir de “yer” sorunları vardır.


Alıntı