Zeytinlerin çınarlarla seviştiği
Tanrıya değen bir deniz atlasında
Ağzım gözüm köpük köpük dudakların
Otlarla konuşup durdum sabaha kadar


Yedi yolun uzaklığından bir ayrılık
Hüma kuşlarından bir gökyüzü şarkısı
Göğsünün çatalında terlemiş bir güneş
Çın çın soyundum günlerin yalnızlığını

Soluğumda gövdenin rayiha bahçeleri
Avuçlarım otlardan kumlara yıldız şenliği
Parmaklarından canıma yürüyen karıncalar
"Öyle düşündüm ki seni yitirdin gerçekliğini" *

Sonra sabahın ağzı çimenlerin koynunda
Çıplak ayakların yürüdüğü uykular
At kestanelerinden bir şehir acısı
Üç zaman birden ışıdı boynunun lambasında

Ben bir simli cümleyim Hayal Hanım
Kirpiğinden topuğuna harf harf işlenmiş
Senden uzak bir gerçeğim kalmadı
Uyandım dünyanın bütün uykularını.


Ölüm sensin bundan sonra sabahın sahibi...

Şükrü Erbaş