23 Eylül Günün Şiiri

kar yağınca beni dizlerinde uyutan
kemençe sesiydi annem

seslensen bana şimdi dokunsan bir de
ahşap düşler içinde kapısı kapalı

çöle dönüşüyor gövdem
dallara asılı basma giysileriyle hayat
uzun ve kısa yolda her yanı oynak çingene
sağa sola koşarak penceremde oturan allı
yeşilli dünyam

ayrılığı uzaklardan eve taşıyan akrep
ve yelkovanı kırık bir saat zembereğiydi
babam

sabah akşam iki dudak arası türküyle yırtık
mektup olurdu bize oyalı tülbent'e sarılı ablam

hep yanımdaydı toprak su ateş ve keder...
gölgeler gövdesi olmayan birer yarış atı

kuşların kahkahaları kulaklarımda davul tozu
adres bildirmeyen öfkem çil yavrusuydu dağıldı

yeniledim kendimi çiçeklerden edindiğim giysiyle
fark ettim ki dünyaya geliş nedenim hiçmiş

gidiş nedenim henüz belli değil, adı hüzün
şimdi günün çileli ezgisiyle kol kola eğleniyoruz
yüzümde sebepsiz sevinçler işte...

Mehmet Sadık Kırımlı