Yaşa benimle ...!

Hani bir keresinde en az sende benim gibi sevmiştin
Hani o güne kadar .. bir lahza bile benden geçmezdin
Bilirsin ! göz göze oturduğumuz o çınar ağacı altın da
Yaralarına yaralarım Değsin isterdin...

Sonra Açtın gözlerini sevdama .. bir ışık huzmesi gibi berrak
Ve bir kar tanesi gibi beyaz , bir çiçek kadar güzeldin
Bir umuttun sen ... dallarında yeşeren baharlarla
Ve sürüp giden zaman boyunca, bir bulut gibi yağdın ...

Derken senin ile beraber bende düştüm bu sevda denen iklime
En Müberra rüyalarla teselli oldun gönlüme
Ta Evvelim oldun güneş yüzünü görünce
Şu ölgün ruhuma bir kuş mutluluğu saçtın ...

Sonra öğrendik yeniden sevmeyi , yeniden masumiyete ermeyi
Ve ağlamayı, hatta kahkahalarla gülmeyi
Anladık yaşamın bazen tatlı bazense acı lar vereceğini !
Izdırapla dolu gönlüme Kırmızı bir gül gibi baktın ...