Gülüşün Diyorum Dünyaya Değer

Aklımın her köşesinde
Aşı tutmuyor tebessümlerin
Elektrikleri kesik akşamlar
Gündüze koşturdukça
Göğsünün orta yerinde
Sendeliyor yorgun kalbin…

Fısıldıyorum yoğun kalabalıklara
İştahla karları yoğururken ellerin
Kalbimi çıkarıyorum
Zamanın ortasına
Yırtık eldivenler dolduruyor çöp tenekelerini
Çalıp duran telefon
Bir türlü susmazken…


Nefesime küsen başının
Damarlarına dökülen ağrı kesicisinde
Yoruldun hüznün bahçelerinde
Çiçeklerin solgun yüzlerine
Nazireler dizmekten
Lütfen, birkaç papatya ölmeden ellerime
Konuş sevgiye dair birkaç kelime
Yapabilirsin seviyorum diye…


Dört mevsim ülkemin her köşesinde
Çiçekler yolunuza boyun bükerken
Silme gözyaşlarını
Bırak
Boş yere koparılmamış olsun papatyalar…


Sonra
Geniş anlamlar yükleyip şiirlerime
Gülüşün diyorum
Dünyaya değer…