
Masal
’bilmediğim şeyler bildiklerimden fazla olmalı
yanımda olmadığına göre ’
kendimi yaşamama yardım ederken sen
üstelik de bilmeden
ben hiç korkmadan, safça denilebilecek bir güvenle
kendimi sana teslim ediyorum her seferinde…

o zaman sen duruyorsun, korkuyorsun biliyorum
adımlarını çekiveriyorsun benden yine sessizce…
gözlerinin derininde hep bir acaba var, sakladığın…
sakındığın… kullanmadığın…
benimse hep duyumsadığım, görmezden gelip de -geçemediğim…
birdenbire duvara tosluyorum sanki böylesine kıpır kıpırken içim...
beni kendince sevsen sende
kendi kelimelerini yüklesen duy(g)u...
...








Ağaç şeklinde