SOBE

buz gibi bir veda kaldı senden geriye
yastığımda birkaç tel saçın,banyoda rujun
hani dudaklarına kırmızı bir karanfil gibi konan

gri bir şehrin enkazı ufalanıyor ellerimde
ayrılığın resmi çizilirken bakışlarıma
gözlerim,kirpiklerinin gölgesinde sabahlıyor her gece
ve bir daha anlıyorum, seni unutmanın
ruhumu teslim etmek kadar zor olduğunu arafa

bu kadar kolay nasıl gidebildin
sen ve ben hiç var olmamış,hiç bir şey yaşanmamış gibi

yarınlarla selamı kesmiş günler gibiyim
gözbebeklerim çığlık çığlığa büyüyen ölüm
bilemezsin ahraz yüreğimde kopan kıyametleri
adını sayıklarken,kaç izmaritin dudaklarımda can verdiğini
gözyaşlarım üşürken bu şehrin ıslak kaldırımlarında
gidenlerin alayına küfürler ettiğimi

hiç bir aralıktan yaşam sızmıyor artık
gittiğin gün infaz ettim tüm saatleri
sımsıkı kapattım gözlerimin zifiri perdesini
sessiz harfler kadar tanımsızım bu günlerde
hiç bir alfabe kabul etmiyor gidişini
takvimler hep aynı yıl,aynı mevsim,aynı gün
seni özledikçe,adına yazılan şiirleri kanatıyorum
adresine ulaşamayan mektuplar gibiyim
anla işte beni!
insan bir günde kaç defa ölebilir ki

yalnızlığın dibine vuruyorum her gece,
demlenirken bir kaç mısralık şiirleri hayalinle
bir tek yağmur eşlik ediyor suskun avazlarıma
ne çok severdin yağmuru
ve ben ne çok severdim,
tenindeki hınzır yağmur damlalarını tek tek öpmeyi
saçlarını sol yanıma saklayıp, kokunu ruhuma çekmeyi
hani her defasında gözlerini kapatırdın ya
saklanmak isterdim gamzelerine,
ıslak bir kelebek gibi tüm benliğimle

Başını usulca koyardın göğsüme
telaşlı bir serçenin kanat çırpışlarını duyardı kalbim
hep korkardım bir gün şehrimden göç edip gideceksin diye

ben senin için benden bile vazgeçtim
o kadar çok sevmiştim ki sen olmayı
şimdi çağırsam seni
çıkıp gelir misin göç ettiğin o uzak ülkelerden

Gel!! bir gün ansızın çık gel sevgilim
yüreğin yine sobelesin yüreğimi

yüze kadar sayıyorum, bak kapattım gözlerimi_____

ŞİİR: Gamzelim